لَيتَ شِعری ...

دلم خوش است...

دلم خوش است عمري به پاي گل خارم              مباد آنكه برون افكني ز گلزارم

چگونه يار بخوانم تو را كه مي بينم       تو خوب تر ز گل استي و من كم از خارم

به چشم پادشهان ناز مي كند پايم                  كه خاك راه غلامان حضرت يارم

به حشر هم كه براني مرا ز خويش هنوز             از اين كه نام تو بردم بدهكارم

پر از توام به تهي دستي ام نگاه نكن             مگو كه هيچ ندارم ببين تو را دارم